Wilczarz irlandzki

Wilczarz irlandzki

Pomimo iż wilczarz irlandzki jest duży i może mierzyć od 71 do 79 cm w kłębie, to jego waga w stosunku do masy ciała jest niska. Dorosły pies waży zaledwie 40,5- 54,5 kg. Dla porównania Polski Owczarek Podhalański osiąga 70 cm wysokości i waży około 65 kg.

Pochodzenie gatunku

Przodkowie wilczarza irlandzkiego żyły na terenach Irlandii już 7 wieków przed naszą erą. Świadczą o tym czaszki psów, które pochodzą z tamtego okresu i są identyczne z czaszką obecnej rasy. Nie jest znane natomiast umaszczenie i budowa praprzodka. Hodowane były do polowań na zwierzynę. Wielkość wilczarza z XIX w. sięgała 120 cm wzrostu. W miarę zanikania zapotrzebowania na psy myśliwskie, rasie wilczarza groziło wyginięcie.

Ostatnie osobniki z XIX w. zostały skrzyżowane z mastifem tybetańskim, deerhoundem i borzojem rosyjskim przez kapitana George Augustusa Grahama. W dalszej kolejności pułkownik Garnier skrzyżował wilczarza irlandzkiego z dogiem niemieckim i borzojem oraz „psem niedźwiedzim”.  Obydwaj hodowcy w roku 1886 sporządzili opis wzorca rasy. Natomiast w 1925 roku, wilczarz irlandzki został uznany przez Kennel Club.

Ogólna charakterystyka rasy

Wilczarz irlandzki należy do rodziny chartów. Wykorzystywany był do uczestnictwa w polowaniach na wilki i jeleniowate. Obecnie świetnie sprawdza się jako pies do towarzystwa. Ponieważ jest silny, osobie starszej będzie trudno nad nim zapanować na spacerze. Z racji upartości, potrzebuje właściciela doświadczonego, obytego z psami i ich charakterami. Wilczarz to doskonały przyjaciel rodziny, ale faworyzujący swego pana. Jest mu bezgranicznie oddany. Dzięki swojemu wzrostowi zaliczany jest do jednych z największych psów świata.

Ponieważ jest psem jednego pana, właściciel powinien poświęcać mu wiele swej uwagi. Ma bardzo wrażliwą psychikę. Jego spokojny charakter pozwala trzymanie psa w domu. Nie nadaje się do budy. Należy liczyć się z tym, iż zajmie nam całą kanapę. Gdy macha ogonem może przypadkowo strącić wazon lub talerz ze stołu itp. Wymaga dużo ruchu na świeżym powietrzu. Można go angażować do uprawiania sportów coursing oraz racing.

Wilczarz irlandzki

Wady i zalety wilczarza irlandzkiego

Wady:

  • uparty
  • źle znosi samotność
  • bawi się tylko wówczas z dzieckiem, gdy zabawa mu się spodoba
  • źle prowadzony może stać się nadpobudliwy lub zalękniony
  • choruje na typowe choroby dużych psów, najczęściej na dysplazję biodrową
  • ma instynkt łowiecki
  • nie jest psem stróżującym
  • krótko żyje

Zalety:

  • tolerancyjny
  • łatwo się uczy, gdy ma spokojnego i cierpliwego wychowawcę
  • zrównoważony
  • wrażliwy
  • inteligentny
  • cierpliwy wobec dzieci
  • lubi się bawić
  • wesoły
  • w domu spokojny
  • przyjaźnie nastawiony do obcych
  • odporny na niskie temperatury i wilgoć
  • brak agresji
  • lubi pieszczoty

Żywienie i pielęgnacja wilczarza irlandzkiego

Podajemy wilczarzowi karmy typowe dla psów dużych ras. Miska z jedzeniem powinna stać na małym podwyższeniu. Pokarm rozdzielamy na dwie równe porcje, jedną rano, a drugą wieczorem. Wilczarz ma nieco mniejsze skłonności do skrętu żołądka aniżeli się to dzieje u innych dużych psów, jednak należy zachować ostrożność.

Sierść wyczesujemy raz w tygodniu. Podczas linienia częściej. Zaletą sierści jest fakt, iż nie ma tendencji do kołtunienia się ani filcowania. Musimy pamiętać o obcinaniu pazurów. Zbyt długie doprowadzą do zdeformowania łapy.

Wilczarz irlandzki szczeniak

Budowa i wygląd

Wilczarz irlandzki rośnie przez 3 lata, czasami dłużej. Ma smukłą muskularną budowę ciała, a jego chód jest lekki. Sierść średniej długości sztywna i szorstka także na pysku i głowie. Jej długość jest równomierna na całej powierzchni skóry, a na pysku znacznie dłuższa. Wyraźnie uwydatnione brwi. Oczy ciemne. Kufa długa, wąska fafle przylegające. Nos (trufla nosowa) duża czarna bez względu na maść.

Uszy małe oklapnięte, podczas noszenia odsłaniane do tyłu. Gdy pies słucha, unosi je lekko do pozycji nóżki dużej litery A. Grzbiet prosty, nogi długie, dobrze umięśnione, łapy szerokie z zakrzywionymi pazurami. Ogon długi z nieco krótszą sierścią.

Wilczarz irlandzki – pytania i odpowiedzi

Niewiele jest hodowli w Polsce. Wilczarza z rodowodem kupimy za 5500-6000 zł. Bez rodowodu to tylko kundelki podobne do wilczarza i są za darmo.

Tak.

Tak, jeżeli nauczy się go tolerancji wobec kota już od szczeniaka. Obcego kota chętnie pogoni.

6-10 lat.