rottweiler

Rottweiler

Rottweiler jest zaliczony do psów pracujących, ale też agresywnych. Osoba starająca się o psa tej rasy musi otrzymać specjalne zezwolenie na piśmie, aby stać się jego opiekunem. Dominujący charakter zwierzęcia wymaga od jego właściciela mądrych komend. Muszą być zdecydowane, bez cienia wahania, jednocześnie łagodne. Dobry opiekun jest w stanie wyszkolić takiego psa na zwierzę posłuszne i łagodne.

Pochodzenie gatunku Rottweiler

Rottweiler pochodzi od niemieckich psów owczarskich i pasterskich, jeszcze przed najazdem Rzymian. Pochodzą z historycznej niemieckiej krainy noszącej nazwę Szwabia, z miejscowości Rottweil. Miejscowość tę założyli Rzymianie w roku 74 n.e. Rasa zaliczana jest do grupy molosa i mastifa.

W średniowieczu psy te wykorzystywano do pracy przy zaganianiu bydła oraz ciągnięcia towarów. Najczęściej tę rasę trzymali rzeźnicy praz kaci. W znalezionych zapiskach z XVII wieku zaznaczono, iż rzeźnik mógł trzymać tylko jednego rottweilera, natomiast kat mógł mieć 4 sztuki z tego gatunku.

Pierwsze rottweilery były nieco innej budowy niż obecnie. Były lekkie, smukłe i miały długie haczykowate ogony. Z pokolenia na pokolenie coraz bardziej psy zwiększały swoją masę i obecnie nadają się do ciężkiej pracy oraz chętnie współpracują z człowiekiem. Celowo zaczęły być hodowane w roku 1907.

rottweiler

Ogólna charakterystyka rasy

Rottweiler w klasyfikacji FCI został zaliczony do grupy drugiej. W tej grupie znajdują się pinczery, szwajcarskie psy do bydła, sznaucery. Sekcja 2.1 to molosy w typie mastifa. Od roku 1910 został oficjalnie uznany za psa policyjnego.

To doskonały pies obronny, agresywny dla intruzów z powodu silnie rozwiniętego instynktu terytorialnego. Przywiązuje się do domowników i broni najsłabszych ze swego stada. Ma bardzo zrównoważoną psychikę, ale wymaga konsekwentnego i odpowiedniego podejścia ze strony tresera (właściciela).

Rottweiler potrafi być uparty, pewny siebie, samodzielny oraz dominujący. Suki są mniej dominujące aniżeli samce.

Jeżeli właściciel psa obchodzi się z nim brutalnie i chaotycznie, zwierzę staje się bardzo agresywne, groźne dla innych zwierząt i ludzi. Niebezpieczeństwo grozi także domownikom, z którymi pies przebywa. Może też rzucić się na swego właściciela.

Dlatego tak ważne jest, by przyszły właściciel psa wykazywał zrównoważony, dobry charakter i pewność siebie, umiejący wydawać logiczne zdecydowane komendy. Tylko takiej osobie można powierzyć opiekę nad rottweilerem, stąd wymóg specjalnego pozwolenia wydanego z urzędu miasta lub gminy na trzymanie tej rasy.

Wady i zalety

Wady:

  • wymaga wielu godzin prawidłowej tresury w zakresie posłuszeństwa i socjalizacji, by nie podważał autorytetu właściciela
  • skłonny do dominacji
  • nie szczeka (zaczyna szczekać dopiero w wieku około 2-3 lat
  • ostrzega domowników, że coś się dzieje tylko wówczas, gdy sam uzna to za stosowne, czyli może nie zapobiec ewentualnemu włamaniu złodzieja na posiadłość. Daleko mu do psa stróżującego pomimo terytorialnego instyktu
  • uparty
  • drogi w utrzymaniu
  • wymaga dużej uwagi i poświęconego mu czasu ze strony swego właściciela

Zalety:

  • odpowiednio socjalizowany broni swych domowników
  • odważny
  • wspaniały towarzysz
  • łagodny charakter
  • chodzi za właścicielem krok w krok
  • uwielbia towarzystwo swego właściciela
  • bardzo przywiązuje się do swego „stada”
  • uwielbia wspólne zabawy

rottweiler

Żywienie / pielęgnacja

Rottweiler wymaga specjalnej karmy dla psów masywnych i olbrzymich. Psu spędzającemu czas wyłącznie w domu, nie pracującemu ani nie muszącemu spędzać wielu godzin na zimnie, wystarczy karma tzw. bytowa. Najlepiej rozdzielać na kilka porcji w ciągu dnia i podawać po wysiłku psa (zabawa, spacer itp.).

Karmiąca suka wymaga o wiele więcej karmy bytowej, dostosowanej do jej obecnej fizjologii. W zależności od ilości szczeniąt może to być porcja nawet sześciokrotnie większa, rozkładając ją na 4-6 posiłków w ciągu dnia. Suki brzemienne i karmiące powinny zasadniczo dostawać tyle karmy, ile same potrzebują. Nie należy im ograniczać jedzenia w tym stanie.

Rottweiler może jeść jeden smak karmy przez nawet dłuższy okres, ale jeżeli wyraźnie po pewnym czasie jej odmawia, należy ją zmienić na inną, zawsze wybierając odpowiednio zbilansowaną do aktywności psa.

Ta rasa psów lubi surowe warzywa, np. tartą marchew z olejem sojowym lub słonecznikowym. Kiszoną kapustę oraz kiszone ogórki można podawać w małych ilościach. Z owoców chętnie zjada jabłka.

Rottweiler nie wymaga zbytnio szczególnej pielęgnacji. Lini się dwa razy do roku. W tym czasie szczotkujemy psa, by nie gubił sierści po pokojach.

Budowa i wygląd Rottweilera

Rottweiler to pies potężny i przysadzisty, harmonijnie zbudowany. Zwinny, silny i wytrzymały. Głowa dość masywna z wyraźnie zaznaczonym stopem. Czaszka średniej długości, czoło trochę wypukłe. Szerokie uzębienie i mocne, czynią szczęki psa bardzo silnymi. Zgryz jest nożycowy, wargi obwisłe, a szyja mocna.

Nos duży i szeroki, uszy średnie oklapnięte, szeroko rozstawione. Średni ogon zwisający lub noszony w linii grzbietu. Grzbiet zwarty i mocny z szerokim lekko zaokrąglonym zadem. Kończyny proste, wspaniale umięśnione. Łapy okrągłe, palce zwarte, a pazury krótkie.

Sierść twarda, krótka z podszerstkiem, czarna. Nad owalnymi ciemnymi oczami i na policzkach podpalana. Brązowa sierść jest także pod szyją oraz na spodniej części klatki piersiowej. Podpalane są również łapy aż do łokci oraz tylne nogi od strony ogona i pod jego nasadą.

Rottweiler – pytania i odpowiedzi

Z rodowodem kupimy rottweilera za około 1500-8000 zł, bez rodowodu 1000-1400 zł. W Polsce są dostępne.

Zdania są podzielone. Na pewno nie wolno dziecka zostawiać sam na sam z rottweilerem. Suki mają większy instynkt uczuciowy niż samiec.

Powinien dobrze obchodzić się z kotem, jeżeli był tego uczony. Najszybciej to się dzieje, gdy rottweiler jest szczeniakiem.

Rottweiler żyje około 11-13 lat.