Owczarek podhalański opis rasy

Owczarek podhalański

Polskie góry słyną z owczarka podhalańskiego, który pierwotnie i do tej pory służy jako obrońca stada przed wilkami i złodziejami.  Owczarek podhalański to odważny potężny zwierzak, dzięki swemu grubemu futru dawał sobie radę z napadającymi na stado wilkami, sam odnosząc niewielkie rany. Sylwetka owczarka tatrzańskiego widnieje na godle ZKwP. Biały pies na zielonym tle, a obok niego konturem zarysowana sylwetka klęczącego przy nim górala (rdzennego mieszkańca gór).

Pochodzenie gatunku

Wzmianki o owczarku podhalańskim są datowane na wiek XVII. Potoczna jego nazwa to podhalan, natomiast oficjalna nadana przez ZKwP to Polski Owczarek Podhalański, a wymiennie to owczarek tarzański, Tatra Shepert Dog, Tatra Mountain Sheepdog, Polnischer Berghund, Polish Sheepdog.

Podhalan to typowy pies pasterski, wyselekcjonowany pod względem barwy umaszczenia. Hodowany i wykorzystywany był wyłącznie w Tatrach i Karpatach, stąd czystość tej rasy. Kontrolowaną hodowlą zajęto się około 1920 roku. Projekt wzorca rasy opisano w 1937 roku, w którym wyraźnie zauważono różnice między owczarkiem podhalańskim a słowiańskim czuwaczem (liptokiem). W 1988 uściślono dokładniej wszystkie szczegóły tej rasy.

Przodkowie owczarka podhalańskiego przybyły do Europy w na przełomie XIV-XV wieku wraz z Hunami oraz Awarami. Jako rdzennym przodkiem uznaje się mastifa tybetanskiego, a zaraz po nim wymienia się takie rasy jak węgierski kuvasz, słowiański czuwacz, pies pirenejski górski, owczarek maremmano.

Szczeniaczki owczarka podhalańskiego

 

Ogólna charakterystyka rasy owczarka podhalańskiego

Polski Owczarek Podhalański to silny duży biały pies ważący prawie tyle samo co mierzy, czyli w przybliżeniu 1 cm wzrostu równa się 1 kg masy ciała. Dorosły podhalan waży około 65 kg, a w kłębie osiąga 65-70 cm. Inaczej jest z sukami tej rasy. Ważą zdecydowanie mniej 45-55 kg i mierzą 60-65 cm.

Szyja wokoło okolona jest grubą warstwą sierści, która jest twarda, lekko falista, średniej długości. Skutecznie chroniła zwierzę przed kłami wilków. Owczarek tatrzański odznacza się dużą energią, zwłaszcza jako szczeniak. Pastersko stróżujący owczarek psychicznie dojrzewa dopiero około 2 roku życia. Trudny w prowadzeniu, energiczny i głośny, zwłaszcza suki.

To spokojny obserwator, który na spacerze nie czyni krzywdy innym zwierzętom znajdującym się w jego otoczeniu. Obcych ludzi traktuje z rezerwą, jednak toleruje ich obecność. Dobrze ułożony podhalan nie szuka konfliktów na spacerach.

Wady i zalety owczarka podhalańskiego

Wady:

  • uparty
  • silny fizycznie
  • wymaga długiego szkolenia z racji późnego dojrzewania psychicznego
  • pobudliwy
  • rozdrażniony staje się niebezpieczny
  • źle toleruje warunki miejskie
  • potrzebuje dużo przestrzeni
  • obce osoby i zwierzęta na jego terenie są według niego wrogami
  • głośny
  • narażony na typowe choroby psów dużych ras, w tym skręt żołądka

Zalety:

  • lojalny
  • delikatny
  • łagodny dla swojej rodziny
  • wytrzymały fizycznie
  • uwielbia długie spacery
  • bardzo dobry stróż (doskonały do stróżowania sporych włości)
  • obronny, a w tym umiejętność podejmowania samodzielnie decyzji, ale zanim zaatakuje intruza, najpierw go ostrzega
  • wysoce inteligentny
  • uczy się poprzez obserwację
  • łatwo można go wyszkolić do służby pastersko stróżującej (ma to w genach)
  • długo zachowuje się jak szczeniak (do około 2 lat)
  • silnie przywiązuje się do właścicieli po osiągnięciu wieku 2 lat
  • potrafi zostać sam w domu

Owczarek podhalański szczeniak

Żywienie / pielęgnacja owczarka podhalańskiego

Owczarek podhalański potrzebuje dużej przestrzeni i możliwości wybiegania się oraz wyspacerowania. Szczeniak jest w szczególności bardzo pobudliwy. Żywienie musi być zbilansowane, adekwatne do wieku i ruchliwości psa. Karma z przeznaczeniem dla ras dużych psów rozdzielona na kilka równych porcji w ciągu dnia, a miska z posiłkiem powinna być na lekkim podniesieniu. Zapobiega to powstawaniu skrętu żołądka.

Gruby podszerstek oraz długa sierść wymagają częstego szczotkowania. Zaniedbanie tej czynności spowoduje zbijanie się sierści w nieestetyczne kołtuny. Do czesania portek, „lwiej grzywy”, ogona i włosów przy uszach warto wybrać grzebień. Sierść jest samoczyszcząca, zatem kąpiel jest zbędna, a nawet przeciwwskazana. Zawarta w sierści lanolina chroni zwierzę przed brudem (nawet oleistym), insektami oraz przemoczeniem. Futro wymieniane jest co rok w okresie linienia.

Budowa i wygląd podhalana

Duży czysto biały pies o długiej twardej sierści i grubym podszerstku. Na szyi obfita falowana kryza. Kufa mocna szeroka zwężająca się łagodnie ku nosowi. Nos czarny (zgodnie z opisem kynologicznym, ale cielisty nos również jest dopuszczalny). Fafle czarne, dolne lekko opadające, co jest widoczne, gdy pies otworzy pysk.

Głowa dumnie uniesiona. Uszy opadające, trójkątne, dosyć grube i mocno owłosione osadzone na linii oczu. Oczy ciemnopiwne, osadzone lekko skośnie. Ogon puchaty z długą sierścią, podczas chodu uniesiony na grzbiet bez podkręcania go. Przednie nogi bardzo muskularne. Brzuch wciągnięty, tylne nogi proste, śródstopie pionowo ustawione. Tułów długi, masywny, grzbiet prosty.

Owczarek podhalański – najczęście zadawane pytania

Bez rodowodu można kupić za około 900-1500 zł. Zdarzają się szczeniaki oraz dorosłe psy tej rasy za darmo. Za rodowodowego podhalana zapłacimy od 1500 do 3000 zł.

Tak, jest to pies bardzo przyjaźnie nastawiony do domowników.

Tak, nie ma problemu z tolerowaniem kotów.

Około 12 lat. Sprawdź jak przeliczać psie lata na ludzkie