Mastif Tybetański

Mastif tybetański

Mastif tybetański z brązowym umaszczeniem przypomina wyglądem niedźwiadka. Idący na smyczy miejskim chodnikiem zbiera zachwycone spojrzenia przechodniów. Aż się chce zanurzyć palce w jego obfitym futrze i wytarmosić. Właściciel puchnie z dumy, a my nagle zaczynamy pragnąć, aby mieć takiego samego psa we własnym domu. Czy nadaje się on do bloków?

Pochodzenie gatunku

Mastif tybetański to pies z przeznaczeniem do pilnowania owiec, znakomity pasterz. Mieszkał w Tybecie i w nocy strzegł owiec, a za dnia był trzymany na uwięzi, by nie atakował krzątających się na farmie ludzi. Wyglądem psa bardzo się fascynowano od bardzo dawna. Ślad zwierzęcia został zaznaczony u średniowiecznych artystów, którzy uwiecznili go w rzeźbach i na płótnie. Rasa ta dała początek wszystkich obecnych mastifów.

W Europie pojawił się w XIX wieku. Stało się to w samą porę, gdyż już wówczas groziło tej rasie wyginięcie. Dzięki brytyjskim hodowcom mastif tybetański nadal istnieje, a my możemy podziwiać jego piękno i nawet stać się jego właścicielem.

Mastify tybetański opis

Ogólna charakterystyka rasy

Niedźwiedziowaty pies z dużą grzywą jak u lwa jest sporych rozmiarów. Potężna budowa ciała psa przy szczupłym właścicielu robi ogromne wrażenie. W zależności od tego, czy ma być psem pasterskim w jego rodzimym kraju, czy psem domowym, inaczej zostanie mu ukształtowany charakter.

Może być agresywny na potrzeby ochrony dobytku przed grasującymi po Tybecie bandami, a także łagodnym misiem jako pies domowy.

Mastif tybetański o czarnym umaszczeniu ma nad oczami półokrągłe podpalane plamy. W Tybecie uznawano to za charakterystyczne znaki mistyczne, które miały imitować drugą parę oczu. Te dodatkowe „oczy” miały chronić śpiącego psa i ludzki dobytek przed niebezpieczeństwem.

Niby to pies, który nigdy nie śpi, zawsze czuwa. Jego chód jest cichy i spokojny, dlatego potrafi się umiejętnie skradać. Ma poważną minę i mądre spojrzenie. Nie podlega tzw. próbom pracy.

Wady i zalety

Wady:

  • oszczędna manifestacja przywiązania
  • rzadkie lub żadne machanie ogonem
  • nieufny wobec obcych
  • wymaga konsekwentnego prowadzenia
  • lubi dominować i jest uparty
  • właściciel może go tulić i głaskać, jeżeli pies wyrazi na to chęć, w innym wypadku po prostu odchodzi
  • gdy się zbyt rozbryka w zabawie trudno go uspokoić
  • szczeka na obcych tak długo, aż stanie przy nim właściciel
  • gdy się nudzi- niszczy wszystko, co się znajdzie w zasięgu jego pyska i łap
  • za duży na mieszkanie w blokach

Zalety:

  • lubi dzieci
  • skory do zabawy
  • wierny i oddany swemu właścicielowi
  • odpowiednio prowadzony potrafi być bardzo łagodny
  • delikatny wobec innych zwierząt
  • trudny w wyprowadzeniu go z równowagi
  • inteligentny
  • piękny wygląd żywego pluszaka
  • pozwala domownikom się wyspać (robi się aktywny i skory do zabawy oraz biegania w popołudniowej porze)
  • im starszy, tym spokojniejszy, bardziej zdyscyplinowany i wówczas może na spacerze być puszczany bez smyczy, ale na ogrodzonym terenie lub na wielkiej przestrzeni i zawsze bez obecności obcych ludzi
  • to pies dla alergików (jego sierść jest nie tylko bezzapachowa, ale także pozbawiona alergenów- suki pachną specyficznie jedynie podczas dziesięciodniowej rui)

Żywienie / pielęgnacja

Karma musi być pełnowartościowa, jednak nie musi być obfita. Pomimo olbrzymich rozmiarów mastif tybetański zadowoli się małym posiłkiem. Zjada go powoli, bez łapczywości. Stroni od słodyczy.

Jest psem odpornym na choroby. Może jednak zapadać na dysplazję stawów biodrowych jak większość ras olbrzymich. Należy szczególnie dbać o jego oczy.

Łatwy w pielęgnacji, gdyż w ciągu roku potrzebuje tylko trzytygodniowego intensywnego wyczesywania sierści i podszerstka w trakcie linienia, które przypada na późną wiosnę. W innych miesiącach czeszemy go raz na tydzień, by nadać sierści ładny wygląd. Starsze psy wymagają częstszego czesania.

Szczeniaki mastifa tybetńskiego

Budowa i wygląd

Mastif tybetański, gdy już jest dorosły, ma w kłębie około 66 cm. Suki o 5 cm mniej. Jego umaszczenie to głęboko czarne bądź z domieszką szarości lub błękitne. Występuje również w szacie odcieni rudości. Nad oczami przy czarnym umaszczeniu widoczne podpalane plamy, mogą być także przy pysku i pod nim, nazywane jako płomień oraz na łapach. Brązowy pies może mieć czarny pysk. Są też psy tej rasy całkowicie jednokolorowe.

To pies o silnych nogach z mocnym kośćcem. Kształtna głowa, oczy średniej wielkości, brązowe, głęboko osadzone. Uszy ma sercowate i oklapnięte. Jego szyja jest mocna, silna, z opadającym podgardlem. Masywny tułów, ogon długi i zakręcony na zad. Sierść to długi prosty włos, układający się w kryzę. Na ogonie bardzo puszysta. Podszerstek bardzo gruby.

Mastif tybetański – najczęściej zadawane pytania

Bez rodowodu od 1000 do 2000 zł. Z rodowodem od 1500 do 4500 zł. W Polsce dostępny.

Tak.

Jak najbardziej, koty mogą żyć z mastifem w tym samym środowisku domowym.

Mastif tybetański żyje około 11-15 lat.