Manul steopwy

Manul stepowy

Manul stepowy –  kot, który pojawił się na świecie około dwóch milionów lat temu 

Manul stepowy to niewielki drapieżnik, który swoim wyglądem bardzo przypomina domowego kota o gęstym futrze – persa. Niektórzy naukowcy uważali nawet, że ten dziki ssak jest przodkiem naszych domowych pupili. Jednak przeprowadzone badania genetyczne rozwiały wątpliwości dotyczące rodziny i pochodzenia manula. Okazuje się, że ten drapieżny kotowaty nie ma w sobie nic z typowego mruczka i z pewnością nie jest przodkiem długowłosych, udomowionych kotów. 

Manul pojawił się na świecie około dwóch milionów lat temu. Jego miejscem zamieszkania są stepy, skaliste pustynie, równiny oraz górskie obszary na terenie Azji Środkowej. Dzięki doskonale wykształconej umiejętności wspinaczki kot jest spotykany nawet na wysokości 4500 m n.p.m.. Pierwsze próby sklasyfikowania drapieżnika podjął niemiecki przyrodnik Peter Pallas. Mężczyzna błędnie spekulował, że manul jest przodkiem rasy perskiej. Dopiero później stwierdzono, że kot jest odrębną rasą i zmieniono jego nazwę na Otocolobus manul, co tłumaczy się jako „brzydki uszatek”. 

Charakterystyka manula stepowego – jak wygląda, czym się żywi, ile żyje oraz jak się zachowuje?

Manul przypomina wyglądem żbika. Charakterystyczną cechą jego wyglądu są półokrągłe uszy, umiejscowione po bokach. Drapieżnik nie może poszczycić się sporymi gabarytami – jest tylko nieco dłuższy niż przeciętny kot domowy. Długość ciała (liczona bez ogona) waha się od 50 do 65 cm. Sam ogon mierzy nawet do 30 cm. Manul może się poszczycić puchatym futrem, które okrzyknięto najdłuższym i najgęstszym wśród kotowatych. Gruba sierść jest dłuższa po stronie brzucha, dzięki czemu manul sprawia wrażenie większego i grubszego niż jest w rzeczywistości. Ciekawostką jest fakt, że futro manula zmienia swój kolor w zależności od pory roku. W okresie zimowym sierść ma kolor srebrzysty lub szary, a w czasie letnim zmienia się na kolor brązowy lub rudy. 

Pod względem wagi, azjatycki drapieżnik nie różni się zbytnio od domowych mruczków – waży od 2,5 do 4,5 kg. Na jego pożywienie składają się niewielkie gryzonie (myszoskoczki, wiewiórki, chomiki, szczekuszki), małe ptaki oraz małe zające. Manul nie polega na swojej wytrzymałości ani szybkości, ale podczas polowań opiera się swojej umiejętności maskowania i skradania. W warunkach naturalnych kot żyje do sześciu lat, choć przeciętna średnia życia jest o połowę krótsza. W niewoli drapieżnik może dożyć nawet dwunastu lat.

Mimo uroczego wyglądu manul potrafi być agresywny i rzadko daje się poznać. Najczęściej przebywa w samotności, a schronienie znajduje w norach zamieszkałych przez inne zwierzęta. 

Manul stepowy

Dlaczego manul nie nadaje się na zwierzaka domowego ani nie można go legalnie kupić?

Manul stepowy nie jest zwierzakiem, które mogłoby się stać domowym pupilem, ponieważ:

  • od 2002 roku jest uznany za gatunek bliski zagrożenia, a takie gatunki nie są oddawane w prywatne ręce,
  • jest chroniony w miejscu występowania, gdzie utworzono rezerwat,
  • koty, które żyją w hodowlach często padają ofiarą infekcji, a małe rzadko przeżywają,
  • manul jest osobnikiem, którego nie da się oswoić, a ponadto jest agresywny i nieufny, dlatego nie nadaje się do trzymania w domu;
  • dorosłe osobniki potrzebują sporej przestrzeni (około 4km2) więc źle czułyby się w zamkniętym i ograniczonym miejscu.