Małe rasy psów

W Chinach i Japonii małe rasy psów były bardzo popularne. Służyły za żywą maskotkę i noszone były w rękawach kimona. My też lubimy małe psiaki, które łatwo przenosić i podróżować z nimi bez większych problemów. Czasami zapominamy, iż ta maskotka wymaga mądrego wychowywania, by stała się posłuszna, nieujadająca i pozbawiona agresywności.

Źle wychowane małe pieski potrafią pokąsać nawet swego właściciela. Nie wolno pozwolić psim miniaturkom „wleźć nam na głowę”. Szczegółowo opisujemy te rasy poniżej.

10 ras psów małych w pigułce

Najmniejsze psy, które osiągają wagę co najwyżej 5 kg:

mała rasa psa - chihuahua

  • Chihuahua

To najmniejszy piesek świata. Zdrowy potrafi żyć nawet 20 lat. Jego króciutka sierść, duża główka, wielkie oczy i sterczące uszka zauroczą każdego. „Ciułała” występuje w dwóch odmianach:

– chihuahua długowłosa (sierść miękka, falowana lub prosta, przy uszach charakterystyczne pióra, przy udach portki, a pod szyją kryza),

– chihuahua krótkowłosa (sierść gęsta, przylegająca i błyszcząca).

Dorosły chihuahua potrafi ważyć 1,5 do 3 kg, a jego wysokość w kłębie waha się od 15 do 23 cm.

  • York shire terier

Miniaturowy terier o długich włosach często chodzi z zaczesaną grzywką w kucyku. Pozwala mu to lepiej widzieć, a przy okazji zyskuje słodkiego wyglądu. Sterczące szpiczaste trójkątne uszka wychwytują każdy szmer. Potrzebuje częstych kąpieli specjalnymi dla tej rasy środkami myjącymi. Niekiedy nie wypadają mu mleczne zęby i trzeba je usuwać u psiego dentysty. York zakwalifikowany do rasy psów małych waży najwięcej 3,2 kg, a jego wysokość w kłębie to 18-23 cm. Górna granica wieku to 16 lat.

  • Szpic miniaturowy pomeranian

Należy do grupy psów pierwotnych. Nosi obfite napuszone futro na głowie, szyi oraz tułowiu. Czoło, pysk i nogi porasta krótka sierść. Uszy ma sterczące, małe i zaokrąglone, typowo lisie. Lisowaty również jest jego pyszczek. Ogon nosi uniesiony do góry, kładąc go sobie na grzbiecie. Gdy pomeranian pokaże język, patrząc na niego z przodu, widzimy jego miły uśmiech. Ten śliczny, zwykle rudy (zdarzają się również szpice o innym umaszczeniu) waży 1,9-3,5 kg. Osiąga wysokość do 20 cm w kłębie.

  • Maltańczyk

Znany był już w starożytnym Egipcie, Grecji oraz Rzymie. Wzmianki o nim są w pismach Kalimachosa z roku 230 p.n.e. Biały lub w kolorze kości słoniowej prawie w ogóle nie gubi sierści. Jej długość jest średnia, lekko się kręci, równomiernie pokrywając całe ciało. Maltańczyk wymaga czesania, natomiast strzyżenie należy wykonywać sporadycznie. Ten mały piesek pochodzi z Włoch i zaliczany jest do psów pierwotnych. Ma 3-5 kg wagi oraz rośnie do 20-25 cm w kłębie.

  • Bichon frise

Francusko belgijski piesek, którego biała sierść kręci się w spiralki. Wymaga regularnego strzyżenia według uznanej formy. „Fryzjerska maskotka” potrzebuje być czesana przynajmniej co 2 tygodnie, raz w miesiącu kąpana i strzyżona. Puchaty na głowie włos zakrywa widoczność oklapniętych uszu. Bichon frise ma ogonek kształtnie zakręcony, uniesiony i opadający lekko na bok. Biegał po Włoszech i Francji już w okresie średniowiecza. Waży 3-4 kg, a jego wysokość sięga 20-25 cm w kłębie.

Małe psy, których waga jest większa lub podobna do powyższych, ale są roślejsze (w granicy do 27 cm w kłębie):

  • Chin Japoński

Śliczny dwubarwny długowłosy, należący do grupy najmniejszych psów na świecie waży 1,4-6,8 kg. Rozbieżność ciężaru jest spora, aczkolwiek obecnie raczej występują osobniki o bardziej sprecyzowanej wadze identycznej dla suk i psów: 3-4 kg. Wysokość waha się od 20 do 27 cm w kłębie. Sierść jedwabista w dotyku, uszy, szyja, ogon i uda mają obfite pióra. Wzmianka o nich znajduje się w chińskim manuskrypcie z roku 57 p.n.e. Piesek wyłącznie hodowany z przeznaczeniem towarzyskim.

  • Pekińczyk

Jamnikowaty o krótkich nóżkach z długim włosem i bujnym podszerstkiem. Ogon pyszni się najdłuższymi włosami. Trzeba go czesać, ale strzyżenie jest zbędne. Odważny i waleczny potrafi zaciekle bronić swego właściciela. Jest mu bardzo wierny. Wobec obcych nieufny. Pekińczyk nie boi się dużych psów. Jeżeli go zaatakują, nie ucieka, tylko staje z nimi do walki. Kocha spokój. Waży 3,2-6,4 kg, a mierzy 15-23 cm w kłębie.

  • Shih tzu

Zabawny mały piesek, który potrafi być samodzielny. Ma długą sierść na całym ciele łącznie z pyskiem. Lubi towarzystwo dzieci oraz zwierząt domowych. Pozostawiony sam w mieszkaniu po prostu kładzie się spać. Nie w głowie mu psoty i niszczycielstwo podczas samotnych godzin spędzanych w domu. „Szitsu” waży 4-7,2 kg i rośnie do około 27 cm w kłębie. Pies dla lubiących czesanie, gdyż należy zwierzaka szczotkować codziennie. Inaczej sierść prędko zbije się w kołtuny.

Niesłychanie lekkie małe rasy psów o wzroście 30-33 cm w kłębie

  • Grzywacz Chiński

Bardzo lekki, waży zaledwie 2,3-5,4 kg. Może urosnąć od 23 do 33 cm (w kłębie). Wesoły pies, wspaniały towarzysz, lecz dla obcych arystokratycznie wyniosły. Występuje we wszystkich barwach i odcieniach. Ta mała rasa psów występuje w dwóch gatunkach:

Grzywacz chiński owłosiony (Powder Puff) – długa sierść na całym ciele z wyjątkiem pyszczka.

– Grzywacz chiński częściowo owłosiony (nagi z owłosioną grzywą i ogonem- jak miniaturowy kucyk ponny).

  • Pinczer miniaturowy

„Sarenka” o gładkiej krótkiej sierści na całym ciele zwykle występuje w kolorze czarnym podpalanym, ale można również spotkać całkowicie rudego w różnych odcieniach. Włos pięknie się błyszczy, przylega do ciała, jest szorstki i nie ma podszerstka. Pinczer to lekki pies, ważący tylko 3-5 kg potrafi być dość wysoki i dorosnąć aż do 30 cm w kłębie. Ma cieniutkie nóżki, jednak pomimo swej wizualnej delikatności jest odważnym psem stróżującym. Ta rasa małych psów ma silny instynkt łowiecki. Pochodzi z Niemiec.

Małe psy wcale nie muszą być spokojne i grzeczne

Wbrew przekonaniu najmniejsze psy potrafią być groźne, zwłaszcza dla osób obcych oraz innych psów, co oczywiście nie jest regułą. Wynika to z ich charakteru lub złego prowadzenia. Tak jak w przypadku psów dużych, małe rasy psów również wymagają świadomego wychowywania, bez pobłażania i pozwalania sobie, by zwierzak wziął górę nad właścicielem.

Zmieści się w każdym mieszkaniu, ale potrzebuje spacerów i sporo ruchu tak jak każdy pies. Małego czworonoga łatwo przekarmić i utuczyć. Należy się tego kategorycznie wystrzegać.